Mobiliteit: "Delen is het nieuwe hebben"

Blog Mobiliteit (1) “Delen is het nieuwe hebben”. Hoe ‘t begon.. Dat was met de terugkerende discussie over onze auto. Tja, die auto die altijd geduldig staat te wachten in de garage tot wij, fanatiek fietsers, geen beter alternatief meer hebben. En deze dan, je zou haast denken uit protest, de dienst weigert.. Daar staan we dan in ons goeie goed om even chique ‘uit eten’ te gaan. Het enige dat je hoort is een pruttelende startmotor die wel wil, maar nog niet kan. De accu is schoon leeg. Wat moeten we ook met een auto, als je hem nodig hebt, laat ie het afweten, hoor ik zeggen. Opladen, zou ik zeggen, Het enige dat niet stil staat, is de kassa!, gooit ze d’r nog over heen. Meestal waait de discussie wel weer over als we in de stromende regen of natte sneeuw droog over gekomen zijn. Deze keer ging t anders. Wat zou je er van vinden om de auto weg te doen als er een alternatief gevonden is? Dat we geen auto meer bezitten, maar wel gebruik kunnen maken van een vervoermiddel die we delen met anderen in de buurt. Dus niet meer afschrijven en investeren in een auto die gemiddeld 23 uur per dag stil staat met vaak onvoorziene onkosten. We zeggen toch bewust te leven, minder vlees te eten, de kachel een graadje lager te zetten en vaker de trein pakken? Daar begon ‘t mee. Dat was juni afgelopen jaar. Tijdens onze fietsvakantie werden we geholpen door de weergoden en waren we volmaakt gelukkig in eigen land. Logeerden we bij ‘vrienden op de fiets’, die ook veel van onze interesse’s deelden. Thuisgekomen vond ik het buurhulppakket op de mat van Buurauto een sympathieke organisatie in t westen van t land, die al vele elektrische deelauto’s liet rijden. Alles zat er in. Een voorbeeld brief voor de gemeente, flyers, draaiboek en een uitnodiging voor buurtbewoners, overal was aan gedacht. Met als slotzin: samen kom je verder. Oh ja, da’s waar ook, ik zou een alternatief organiseren in ons dorp. Dat had ik toegezegd. Nu kon ik er eigenlijk met goed fatsoen, niet meer onder uit. Gelukkig wist ik toen nog niet waar ik aan begon.. Waarom vond ik het een goed idee? Wat drijft me eigenlijk om t idee van elektrische deelauto’s uit te dragen? De behoefte niet alleen iets te vinden, maar ook iets te doen en dit niet over te laten aan de overheid. Mensen besluiten het zich gemakkelijk te maken door 1 of meer auto’s aan te schaffen, waardoor er in Nederland alleen al 8,5 miljoen exemplaren bestaan. Vervolgens verbazen we ons d’r over dat er onvoldoende parkeerruimte is en dat de wegen verstopt raken. Dan kijken we naar de overheid. Los het op, want we betalen toch wegenbelasting? Toch? Tja, het codewoord verkeersinfarct is genoeg om de infrastructuur uit te breiden en te verbeteren Keer op keer, met de meest mooie kunstwerken om de automobilist te plezieren. Vaak maar tijdelijk, want t probleem verplaatst zich ook. De aanpassing heeft een aanzuigende werking. Meer mensen gaan er gebruik van maken en wellicht verder van het werk wonen. Fietsend naar m’n werk wordt ik iedere dag ingehaald door dezelfde auto’s met slechts 1 poppetje d’r in. In de buurt van de stad zie ik die auto met poppetje opnieuw, alleen passeer ik nu. Hoe lang gaan we hier nog mee door mensen? Dat moet toch anders kunnen? Is het echt nodig dat ieder zijn eigen voertuig heeft of kunnen we dat prima delen? Daar ben ik van overtuigd. De slogan “Delen is het nieuwe hebben”, lijkt me uitstekend geschikt! In dit blog ga ik jullie meenemen in de strijd tegen ambtelijke molens, vriendelijke buurtbewoners die mijn initiatief bewonderen, maar rustig door puffen en andere beren op de weg. Hein-Peter Nauta, is buurtbewoner van spierveen, 55 jaar, getrouwd en werkzaam bij DUO. Sinds eind vorig jaar actief bij deze energiecooperatie. Zijn speerpunt is: mobiliteit.

De zoektocht naar alternatieve verwarming

Ik wil al een tijdje van het gas af. Mijn groene hart trekt samen bij de gedachte dat ik een bijdrage lever aan de CO2-uitstoot, zoals ik vaak blog bij de Voetspot. Het verwarmen van je woning is – naast het eten van rundvlees – de grootste boosdoener voor de CO2-uitstoot van de Nederlandse en zeker ook voor de Drentse Voetafdruk. Ik eet al een stuk minder vlees. Gemiddeld zo'n 2 keer per week. Dat gaat al erg goed. Nu het gas nog. Juist nu ook na de aardbeving in Groningen, voel ik me ergens medeverantwoordelijk voor de schade. Dus mijn motivatie om van het gas af te komen wordt, mede hierdoor, een keer zo groot!

Lees meer...

Mijn goede voornemens voor 2017

by

Veel mensen starten een nieuw jaar met goede voornemens: minder eten, stoppen met roken en meer bewegen. Ik zoek mijn persoonlijke doelen meer op het gebied van milieu. Zo heb ik in het verleden bewust gekozen voor aanschaf van zonnepanelen, minder gebruik van auto, meer fietsen en minder vlees eten.

Lees meer...

Zelf stappen zetten

by

Wat ik belangrijk vind in het leven is om een bijdrage te leveren aan de uitdagingen waar de wereld voor staat. Ik weet dat iedereen daar maar een deel van kan doen, dus des te belangrijker is het voor mij om zelf die stap te zetten. Wat betreft het thema Energie: we weten dat de fossiele brandstoffen opraken en daarnaast zijn ze in ieder geval heel vervuilend. De verbranding van fossiele brandstoffen zijn de grote veroorzakers van hoge CO2 concentraties in de lucht en van andere verontreinigende stoffen voor mens en dier. Dit gaan we niet lang volhouden. We moeten de stap maken naar zuinig met energie omgaan. Wat we na besparing nog nodig hebben, kunnen we als duurzame energie opwekken. Dit is nodig als we verder willen leven op deze mooie planeet. Met de transitie naar duurzame energie zetten we op dit moment geen grote en efficiënte stappen. Partijen kijken vooral naar elkaar, overheden verwachten veel van innovatieve bedrijven, bedrijfsleven verwacht van de overheid lange termijnbeleid om onderzoek en investeringen te kunnen doen. Ondertussen regelen grote energiemaatschappijen onze energie. Energiemaatschappijen, die in de wereldeconomie winstgevend willen (en moeten) zijn en hun groene imago vaak niet waarmaken. De winst van energiemaatschappijen komt daarom meestal ook niet terecht bij duurzame energieprojecten. Ik neem de energietransitie serieus. En omdat het in het huidige systeem veel te langzaam van de grond komt, heb ik samen met andere dorpsgenoten de Energie Coöperatie Drentse Aa opgericht. Om er zo voor te zorgen dat mensen 100% duurzame energie kunnen afnemen, die eerlijk geproduceerd wordt met oog voor de lokale belangen. Als klant stuur je de winst over je jaarlijkse energierekening naar je lokale coöperatie en niet naar aandeelhouders van grote energiebedrijven. Als lid van de coöperatie beslis je over de besteding van dat geld en heb je invloed op de (lokale) investeringen. En je bouwt met je dorpsgenoten aan de oplossing van ons energievraagstuk. Als onze overheid het niet doet, dan doen we het zelf! Elke kWh die we besparen of duurzaam afnemen voelt goed!
Naast het voorzitterschap van de energiecoöperatie werk ik fulltime als manager Software Support bij Astron te Dwingeloo. Ik ben vader van 3 kinderen van (13, 11 en 8 jaar) en woon in Paterswolde. We werken met de Energie Coöperatie Drentse Aa aan een toekomstbestendige wereld en ook aan een zelfvoorzienend energiek Noorden. Ik hoop dat u mee wilt doen!

Lees meer...
Abonneren op deze RSS feed

logo ECDrentseAa WEB